Íslandsgangan

Íslandsgangan er röð skíðagöngumóta sem trimmnefnd Skíðasambands Íslands hefur efnt til árlega síðan 1985. Henni er ætlað að höfða til allra sem áhuga hafa á skíðaíþróttum, bæði þeim sem leitast eftir ánægjulegri og hollri útiveru og eins metnaðarfyllra keppnisfólki.

Í mótaröðinni geta verið allt að sex skíðagöngumót sem haldin eru víðs vegar um landið. Í hverri göngu eru í boði fleiri en ein vegalengd þannig að allir eiga að geta fundið brautir við sitt hæfi, bæði þrautþjálfað keppnisfólk, trimmarar og jafnvel hreinir byrjendur. Markmiðið er að ná til sem allra flestra þar sem hver og einn getur verið með á eigin forsendum. Þeir, sem ganga lengstu vegalengd sem er í boði í hverju móti, taka þátt í stigakeppni mótaraðarinnar og í lok síðasta móts vetrarins eru krýndir stigameistarar. Í stigakeppninni er keppt í þremur aldursflokkum: 16-34 ára, 35-49 ára, 50 ára og eldri, bæði í kvenna- og karlaflokkum. Eftir hvert mót fá allir þátttakendur verðlaunapeninga fyrir framgöngu sína, auk þess sem þrír fyrstu menn í hverjum flokki eru heiðraðir sérstaklega.

Auglýsing fyrir Íslandsgönguna 2013

Samkvæmt reglugerð um Íslandsgönguna skal lengsta vegalengd í hverri göngu vera a.m.k. 20 km. Á síðari árum hafa lengri göngur  komið til sögunnar. Þannig hefur 24 km braut verið í boði í Skíðastaðagöngunni á Akureyri, í Fossavatnsgöngunni á Ísafirði eru lengst gengnir 50 km og á Húsavík er hin 60 km langa Orkuganga orðin hluti af Buchgöngunni. En eins og áður hefur komið fram eru styttri brautir einnig í boði í öllum þessum mótum.

Fossavatnsgangan á Ísafirði er elsta skíðamót sem enn er við lýði. Hún fór fyrst fram 1935 og voru keppendur þá sjö. Hún hefur fallið niður nokkrum sinnum en vorið 2010 var hún gengin í 61. skipti og keppendur voru fleiri en nokkru sinni fyrr eða 311 sem luku keppni, þrátt fyrir að þó nokkur hópur erlendra keppenda hafi neyðst til að hætta við þátttöku vegna eldgossins í Eyjafjallajökli. Bláfjallagangan hefur verið á dagskrá Íslandsgöngunnar síðan 2007. Það ár þurfti reyndar að aflýsa henni vegna erfiðra skilyrða og veturinn 2010 var hún flutt til Siglufjarðar vegna snjóleysis. Í febrúar 2009 tókst hún hins vegar mjög vel og 84 luku keppni. Veturinn 2011 var hún haldin við erfið skilyrði í Bláfjöllum og 41 keppandi lauk henni af harðfylgi. Veturinn 2012 varð svo sögulegur. Upphaflega var Ulli ætlað að halda gönguna í svartasta skammdeginu, skömmu eftir miðjan janúar, en Ullungar töldu það ótækt, m.a. vegna þess að sjaldan hefur verið kominn góður skíðasnjór um það leiti hin síðari ár. Þá var ákveðið að gangan skyldi verða fyrstu helgi í mars, “Vasahelgina”, en fjarvera margra bestu skíðagöngumanna landsins hefði áreiðanlega sett sitt mark á gönguna. Reyndar fór það svo að göngunni var frestað vegna slæmrar veðurspár. Þá var ekki orðið öðrum degi til að dreifa en öðrum í páskum. Sá dagur hefur augljósa galla en engu að síður fór gangan hið besta fram og 41 keppandi lauk henni í afbragðsgóðu veðri og færi.

Það ætti að vera markmið sem allra flestra skíðagöngumanna að taka þátt í mótum Íslandsgöngunnar og Ullungar ættu að setja sér það mark að fleiri en 100 tækju þátt í hverri Bláfjallagöngu.

Það var myndarlegur hópur sem geystist af stað í Bláfjallagöngunni 14. febrúar 2009. Meðal spretthörðustu manna í startinu eru Siglfirðingurinn Magnús Eiríksson (bláklæddur, nr. 11 en það sést illa) og Ullungurinn Þórhallur Ásmundsson (nr. 8 ) sem urðu í fyrsta og öðru sæti í flokki 50 ára og eldri.

Hér má sjá reglugerð SKÍ um Íslandsgöngur:  Reglugerð um Íslandsgöngur

Hér má sjá stöðuna í Íslandsgöngunni 2013:  Staðan í Íslandsgöngunni 2013